ລ້ຽງໄກ່ປ່ອຍຂະໜາດຄອບຄົວ: ເລົ້າ, ອາຫານ, ນ້ຳດື່ມ ແລະ ການປ້ອງກັນພະຍາດ

ໃນຫຼາຍໝູ່ບ້ານ ໄກ່ທີ່ຍ່າງຫາກິນອ້ອມເຮືອນແມ່ນແຫຼ່ງໄຂ່, ຊີ້ນ ແລະ ເງິນສົດທີ່ໄວທີ່ສຸດຂອງຄອບຄົວ ໄກ່ຫາກິນແມ້, ຫຍ້າ ແລະ ເມັດພືດທີ່ຕົກເຮ່ຍເອງ ຕອນແລງກໍກັບມານອນກ້ອງເຮືອນ ຫຼື ແຈເຮືອນຄົວ ວິທີລ້ຽງແບບນີ້ໃຊ້ແຮງງານໜ້ອຍ ແຕ່ກໍເສຍຫາຍຫຼາຍ: ລູກໄກ່ຕາຍເທື່ອລະໂຕສອງໂຕ, ໜູ ແລະ ງູລັກກິນ, ແລະ ທຸກເທື່ອທີ່ມີພະຍາດລະບາດກໍເກືອບໝົດຝູງ ການລ້ຽງໄກ່ປ່ອຍທີ່ມີເລົ້ານອນ, ມີເດີ່ນລ້ອມຮົ້ວ ແລະ ເບິ່ງແຍງເປັນປະຈຳ ແມ່ນບາດກ້າວລະຫວ່າງການລ້ຽງແບບພື້ນເມືອງ ກັບ ຟາມອຸດສາຫະກຳ ມັນບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ທຶນຫຼາຍ ແຕ່ຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າໄກ່ຕ້ອງການຫຍັງ

ເອກະສານວິຊາການ Small-scale poultry production ຂອງ FAO ສະຫຼຸບຄວາມຕ້ອງການດ້ານບ່ອນຢູ່ຂອງໄກ່ໄວ້ສີ່ຢ່າງ: ບ່ອນພຽງພໍ, ອາກາດຖ່າຍເທດີ, ແສງສະຫວ່າງ ແລະ ການປ້ອງກັນ ຈາກດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ສັດທີ່ລ່າໄກ່ (FAO, ບົດທີ 4) ອາຫານ ແລະ ນ້ຳດື່ມແມ່ນມາຄຽງກັນ ຫົວຂໍ້ຂ້າງລຸ່ມນີ້ຈະອະທິບາຍແຕ່ລະຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ພາໄປຫາບົດແນະນຳລະອຽດ

ວາງແຜນກ່ອນຊື້ພັນໄກ່

ໄກ່ລ້ຽງເອົາໄຂ່, ໄກ່ລ້ຽງເອົາຊີ້ນ ແລະ ໄກ່ລ້ຽງໄວ້ທັງກິນທັງຂາຍ ຕ້ອງການເລົ້າ, ຮາງອາຫານ ແລະ ກຳນົດຂາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ກ່ອນຊື້ພັນ ຄວນຕອບສາມຄຳຖາມ: ແຕ່ລະຮຸ່ນຈະລ້ຽງຈັກໂຕ, ຈະລ້ຽງແຕ່ລູກໄກ່ ຫຼື ຊື້ໄກ່ໃຫຍ່ມາລ້ຽງ, ແລະ ຈະຂາຍໃຫ້ໃຜ ຈຳນວນໂຕເປັນຕົວກຳນົດເນື້ອທີ່ເລົ້າ, ຈຳນວນຮາງ ແລະ ຄວາມຍາວຂອງຮົ້ວ ຖ້າລ້ຽງແຕ່ລູກໄກ່ ກໍຕ້ອງມີບ່ອນກົກລູກໄກ່ເພີ່ມ ຖ້າຂາຍໃຫ້ຮ້ານອາຫານ ຕ້ອງມີຮຸ່ນທີ່ອອກພ້ອມກັນ ແລະ ຂະໜາດເທົ່າກັນ ຖ້າຂາຍໃນບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງ ກໍລ້ຽງຮຸ່ນນ້ອຍໆຊ້ອນກັນໄດ້

ຄົນທີ່ເລີ່ມລ້ຽງໃໝ່ ຄວນເລີ່ມຈາກຮຸ່ນທີ່ພໍດີກັບກຳລັງຂອງຕົນ ແລະ ຈົດໄວ້ສາມຕົວເລກ: ຄ່າອາຫານ, ຈຳນວນໄກ່ທີ່ຕາຍ ຫຼື ເສຍໄປ ແລະ ຈຳນວນມື້ລ້ຽງຈົນຮອດມື້ຂາຍ ຫຼັງຈາກລ້ຽງໄດ້ໜຶ່ງຮຸ່ນ ຕົວເລກເຫຼົ່ານີ້ຈະບອກວ່າຄວນລົງທຶນເພີ່ມໃສ່ບ່ອນໃດ ໄດ້ຊັດເຈນກວ່າຄຳແນະນຳທົ່ວໄປໃດໆ

ເລົ້ານອນສຳລັບອາກາດຮ້ອນຊຸ່ມ

ຕອນກາງຄືນ ໄກ່ຕ້ອງການບ່ອນທີ່ແຫ້ງ, ລົມບໍ່ພັດໂຕກ ແລະ ປອດໄພຈາກໝາ, ແມວ, ງູ ແລະ ໜູ ເລືອກບ່ອນທີ່ດິນສູງ, ນ້ຳບໍ່ຂັງເວລາຝົນຕົກໜັກ ແລະ ໃກ້ເຮືອນພໍທີ່ຈະໄດ້ຍິນສຽງຜິດປົກກະຕິ

ໃນເຂດຮ້ອນ ທິດທາງຂອງເລົ້າສຳຄັນກວ່າທີ່ຫຼາຍຄົນຄິດ FAO ແນະນຳໃຫ້ຫັນດ້ານຍາວຂອງເລົ້າໄປທາງ ທິດຕາເວັນອອກ – ຕາເວັນຕົກ ເພື່ອໃຫ້ຝາເລົ້າຖືກແດດໂດຍກົງໜ້ອຍລົງ ຫຼັງຄາສັງກະສີ ຫຼື ຫຼັງຄາໂລຫະດູດຄວາມຮ້ອນຫຼາຍ ຖ້າມຸງສັງກະສີແລ້ວ ການທາສີຂາວດ້ານເທິງສາມາດສະທ້ອນລັງສີແດດໄດ້ປະມານ 70% (FAO, ບົດທີ 4) ນີ້ແມ່ນການປ່ຽນແປງທີ່ລາຄາຖືກ ແຕ່ເຫັນຜົນທັນທີໃນລະດູຮ້ອນ

ພື້ນເລົ້າທີ່ຊຸ່ມເປັນບໍ່ເກີດຂອງກິ່ນເໝັນແອມໂມເນຍ, ແມງວັນ ແລະ ພະຍາດລຳໄສ້ FAO ແນະນຳໃຫ້ພິກວັດສະດຸຮອງພື້ນເລື້ອຍໆ ແລະ ປ່ຽນທັນທີເມື່ອມັນປຽກ (FAO, ບົດທີ 6) ຄອບຄົວທີ່ລ້ຽງໜ້ອຍມັກເຮັດພື້ນສອງແບບ:

• ປູວັດສະດຸຮອງພື້ນ ເຊັ່ນ ແກບ, ຂີ້ເລື່ອຍ, ເຟືອງຟັກ ວິທີນີ້ລາຄາຖືກ ແຕ່ຕ້ອງເຕີມ ຫຼື ປ່ຽນເມື່ອປຽກ ເບິ່ງ ວິທີເລືອກວັດສະດຸ ແລະ ຮັກສາພື້ນຄອກໃຫ້ແຫ້ງ
• ໃຊ້ພື້ນພລາສຕິກຍົກສູງໃຫ້ຂີ້ໄກ່ຕົກລົງລຸ່ມ ເຊັ່ນ ແຜ່ນປູຄອກສັດ ຂະໜາດ 50 × 100 cm

ບໍ່ວ່າແບບໃດ ກໍຕ້ອງມີຕາຕະລາງອະນາໄມເລົ້າເປັນປະຈຳ ເຊິ່ງອະທິບາຍໄວ້ໃນບົດ ການອະນາໄມຄອກສັດ ແລະ ຟາມ

ດ້ານຄວາມໜາແໜ້ນ FAO ຍົກຕົວຢ່າງເລົ້າປູວັດສະດຸຮອງພື້ນຂະໜາດ 6 × 11 m ລ້ຽງໄກ່ໄຂ່ໄດ້ 200 ໂຕ ຫຼື ປະມານ 3 ໂຕ/m² ໄກ່ປ່ອຍພຽງແຕ່ນອນໃນເລົ້າ ຈຶ່ງລ້ຽງແໜ້ນກວ່ານີ້ໄດ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ເລົ້າທີ່ແອອັດໃນລະດູຮ້ອນເປັນສາເຫດທີ່ພົບເລື້ອຍ ທີ່ເຮັດໃຫ້ໄກ່ອ້າປາກຫອບ ແລະ ກິນອາຫານໜ້ອຍລົງ

ເດີ່ນປ່ອຍ, ຮົ້ວ ແລະ ສັດທີ່ລ່າໄກ່

ເດີ່ນປ່ອຍຄືສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເປັນ "ໄກ່ປ່ອຍ" ແທ້ ເດີ່ນທີ່ກວ້າງພໍເຮັດໃຫ້ໄກ່ຈິກກັນໜ້ອຍ ແລະ ດິນບໍ່ແໜ້ນແຂງ ຖ້າມີດິນພໍ ໃຫ້ແບ່ງເດີ່ນເປັນສອງເຂດ ແລະ ປ່ອຍໄກ່ໝູນວຽນກັນ ເພື່ອໃຫ້ຫຍ້າມີເວລາງອກຄືນ ຖ້າເດີ່ນໂລ່ງບໍ່ມີຫຍ້າພາຍໃນບໍ່ເທົ່າໃດອາທິດ ນັ້ນແມ່ນສັນຍານວ່າໄກ່ຫຼາຍເກີນໄປເມື່ອທຽບກັບເນື້ອທີ່

ຮົ້ວຊ່ວຍບໍ່ໃຫ້ໄກ່ອອກໄປທາງ, ບໍ່ໃຫ້ຄຸ້ຍສວນຜັກ ແລະ ກັນໝາ, ແມວບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າມາ ຮົ້ວຕ້ອງແໜ້ນພໍທີ່ຈະບໍ່ຕ້ອງສ້ອມແປງທຸກເທື່ອຫຼັງຝົນຕົກ ຈະເລືອກວັດສະດຸແນວໃດ, ຕອກຫຼັກແນວໃດ ແລະ ຝັງຕີນຮົ້ວແນວໃດບໍ່ໃຫ້ໝາຂຸດລອດໄດ້ ມີຢູ່ໃນບົດ ເຮັດຮົ້ວລ້ອມໄກ່ ແລະ ເປັດ ຫຼາຍຄອບຄົວເລືອກ ຕາໜ່າງພລາສຕິກ ເພາະເບົາ ແລະ ບໍ່ເປັນຂີ້ໝ້ຽງ ມີຄວາມສູງ 1.2 m, 1.5 m ແລະ 2 m

ຮົ້ວຕ່ຳກັນແຫຼວບໍ່ໄດ້ FAO ອະທິບາຍວິທີງ່າຍໆ: ຂຶງເຊືອກຂະໜານກັນຂວາງເຂດທີ່ໄກ່ຫາກິນ ໂດຍໃຫ້ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງເຊືອກແຄບກວ່າປີກຂອງນົກລ່າເຫຍື່ອເວລາກາງອອກ ຫຼື ຂຶງມອງຫາປາໃສ່ຫຼັກ ຢູ່ດ້ານເດີ່ນທີ່ມັກຖືກໂຈມຕີ

ປ່ອຍແລ້ວກໍຍັງຕ້ອງໃຫ້ອາຫານ

ອາຫານທີ່ໄກ່ຫາກິນເອງໃນສວນ ສ່ວນໃຫຍ່ໃຫ້ໂປຣຕີນ (ແມ້, ໄສ້ເດືອນ, ແມງໄມ້) ແລະ ແຮ່ທາດ (ຫີນກ້ອນນ້ອຍ, ເປືອກຫອຍ) FAO ໝາຍເຫດວ່າ ຖ້າຢາກໃຫ້ໄກ່ໃຫຍ່ໄວ ແລະ ອອກໄຂ່ສະໝ່ຳສະເໝີ ກໍຍັງຄວນເສີມອາຫານທີ່ໃຫ້ພະລັງງານສູງ ເຊັ່ນ ສາລີ, ເຂົ້າຟ່າງ ຫຼື ເມັດຟ່າງນ້ອຍ (millet), ຫຼື ໃຊ້ອາຫານປະສົມສຳເລັດຮູບ ໄກ່ທີ່ກິນແຕ່ອາຫານຫາເອງ ມັກໃຫຍ່ຊ້າ ແລະ ອອກໄຂ່ບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີ

ຄ່າອາຫານມັກເປັນລາຍຈ່າຍໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະ ການສູນເສຍສ່ວນໃຫຍ່ມາຈາກວິທີໃຫ້ອາຫານ FAO ໃຫ້ຫຼັກການທີ່ເຮັດໄດ້ງ່າຍຈຳນວນໜຶ່ງ:

• ໃສ່ອາຫານບໍ່ເກີນໜຶ່ງສ່ວນສາມຂອງຄວາມເລິກຮາງ
• ຂອບຮາງໃຫ້ສູງລະດັບຫຼັງໄກ່ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໄກ່ຄຸ້ຍວັດສະດຸຮອງພື້ນທີ່ເປື້ອນເຂົ້າໃນຮາງ
• ແບ່ງໃຫ້ອາຫານສອງເທື່ອ ຕອນເຊົ້າໆ ແລະ ປະມານບ່າຍ 2 ໂມງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ອາຫານຊຸ່ມ ແລະ ຂຶ້ນເຊື້ອລາ
• ມີບ່ອນກິນພໍ: ຮາງແບບຍາວຕ້ອງມີຢ່າງໜ້ອຍ 10 cm ຕໍ່ໂຕ, ຮາງແບບມົນຢ່າງໜ້ອຍ 4 cm ຕໍ່ໂຕ

ຮາງທີ່ວາງກັບພື້ນ ໄກ່ຈະຄຸ້ຍກະແຈກກະຈາຍ ສ່ວນຮາງທີ່ມີໂຄງກັນ ໄກ່ຈະໂດດເຂົ້າໄປໃນຮາງບໍ່ໄດ້ ຖ້າຍັງລັງເລລະຫວ່າງສອງແບບ ບົດ ຮາງອາຫານໄກ່: ເລືອກແບບຍາວ ຫຼື ແບບມົນ ປຽບທຽບໄວ້ຕາມແຕ່ລະສະຖານະການ ແລະ ຖ້າຝູງໄກ່ກິນອາຫານໝົດໄວຜິດປົກກະຕິ ໃຫ້ວັດແທກ ແລະ ຊອກຫາສາເຫດຕາມບົດ ຫຼຸດອາຫານຕົກເຮ່ຍເວລາລ້ຽງໄກ່

ປັດຈຸບັນມີຮາງສອງແບບ: ຮາງອາຫານໄກ່ແບບຍາວ ຂະໜາດ 23 × 55 cm ສູງ 15 cm, ແລະ ຮາງໄກ່ແບບມົນ ທີ່ມີໂຄງເຫຼັກກັນ

ນ້ຳດື່ມ: ໄກ່ຕ້ອງການຫຼາຍກວ່າທີ່ທ່ານຄິດ

ໃນສະພາບອາກາດຮ້ອນແຫ້ງ FAO ຄາດຄະເນວ່າໄກ່ 100 ໂຕຕ້ອງການນ້ຳຂັ້ນຕ່ຳດັ່ງນີ້ (FAO, ບົດທີ 4):

ສະນັ້ນ ໄກ່ໄຂ່ 100 ໂຕ ອາດດື່ມນ້ຳໝົດສອງຄຸໃຫຍ່ໃນມື້ດຽວທີ່ແດດຮ້ອນ ຮາງນ້ຳແບບເປີດທີ່ວາງກັບພື້ນ ນ້ຳໝົດໄວ ແລະ ເປື້ອນໄວ ເພາະໄກ່ຍ່າງໃສ່ ຂີ້ໄກ່ ແລະ ດິນຕົກລົງໃນນ້ຳ ລະບົບຈວຍນ້ຳອັດຕະໂນມັດດຶງນ້ຳຈາກຖັງຜ່ານທໍ່ ເມື່ອໄກ່ຈິກໃສ່ຈວຍ ນ້ຳກໍໄຫຼອອກມາ ຈຶ່ງມີນ້ຳຕະຫຼອດ ແລະ ເປື້ອນໜ້ອຍ

ວິທີຕິດຕັ້ງລະບົບນີ້, ປັບຄວາມສູງຂອງຈວຍຕາມອາຍຸໄກ່ ແລະ ແກ້ໄຂເວລາຈວຍນ້ຳຢອດ ມີຢູ່ໃນບົດ ວິທີເລືອກ, ຕິດຕັ້ງ ແລະ ລ້າງຈວຍນ້ຳອັດຕະໂນມັດ ສິນຄ້າອ້າງອີງ: ຈວຍນ້ຳໃຫ້ໄກ່ ສ່ວນການຄຸ້ມຄອງນ້ຳປະຈຳວັນ ເຊັ່ນ ການເລືອກແຫຼ່ງນ້ຳ, ຮັກສານ້ຳໃຫ້ເຢັນ ແລະ ຕາຕະລາງລ້າງທໍ່ ມີຢູ່ໃນບົດ ນ້ຳດື່ມສຳລັບໄກ່ ແລະ ເປັດ: ສະອາດ, ພຽງພໍ ແລະ ເຢັນ

ຮ້ອນ, ຊຸ່ມ ແລະ ຊ່ວງຫົວລ້ຽວລະດູ

ໄກ່ບໍ່ມີຕ່ອມເຫື່ອ ໄກ່ລະບາຍຄວາມຮ້ອນດ້ວຍການອ້າປາກຫອບ ເພື່ອໃຫ້ອາຍນ້ຳອອກໄປກັບລົມຫາຍໃຈ ເມື່ອອາກາດມີຄວາມຊຸ່ມສູງ ວິທີນີ້ກໍໄດ້ຜົນໜ້ອຍລົງ ອີງຕາມ FAO ໄກ່ເລີ່ມມີຄວາມຄຽດຮຸນແຮງເມື່ອອຸນຫະພູມສູງກວ່າ 40 °C ແລະ ຕັ້ງແຕ່ປະມານ 46 °C ຂຶ້ນໄປ ແມ່ນລະດັບທີ່ເຮັດໃຫ້ໄກ່ສ່ວນໃຫຍ່ຕາຍ ເລົ້າຫຼັງຄາສັງກະສີທີ່ຕ່ຳ ແລະ ອັບ ຮ້ອນກວ່າຂ້າງນອກ ສະນັ້ນໃນຕອນທ່ຽງທີ່ແດດແຮງທີ່ສຸດຂອງລະດູຮ້ອນ ໄກ່ໃນເລົ້າຈະຮ້ອນກວ່າໄກ່ທີ່ຢູ່ກ້ອງຮົ່ມໄມ້ ດ້ວຍເຫດນີ້ ທິດທາງເລົ້າ, ຫຼັງຄາ ແລະ ນ້ຳເຢັນ ຈຶ່ງສຳຄັນບໍ່ແພ້ອາຫານ

ອັນຕະລາຍບໍ່ໄດ້ມາຈາກຄວາມຮ້ອນຢ່າງດຽວ ການສຶກສາໜຶ່ງໃນປະເທດໄທ ທີ່ FAO ອ້າງອີງ ບັນທຶກວ່າໄກ່ຕາຍເປັນຈຳນວນຫຼາຍໃນເດືອນ 3 ສອງປີຕິດຕໍ່ກັນ ເຊິ່ງກົງກັບທ້າຍລະດູແລ້ງ ເມື່ອພາຍຸຝົນຟ້າຄະນອງຕົ້ນລະດູເຮັດໃຫ້ອຸນຫະພູມຫຼຸດລົງກະທັນຫັນ ແລະ ໄກ່ໜາວ (FAO, ບົດທີ 6) ໄກ່ອາຍຸຕ່ຳກວ່າສອງເດືອນໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຫຼາຍທີ່ສຸດ ມື້ທີ່ຟ້າຕັ້ງເຄົ້າຈະມີພາຍຸ ຄວນຕ້ອນໄກ່ເຂົ້າເລົ້າແຕ່ເຊົ້າ ແລະ ອັດດ້ານທີ່ລົມພັດເຂົ້າ

ລູກໄກ່ ແລະ ເປັດທີ່ລ້ຽງຮ່ວມສວນ

ອັດຕາການລອດຊີວິດຂອງທັງຮຸ່ນ ສ່ວນໃຫຍ່ຖືກກຳນົດໃນສອງສາມອາທິດທຳອິດ ລູກໄກ່ຕ້ອງການບ່ອນກົກທີ່ລົມບໍ່ໂຕກ, ມີແຫຼ່ງຄວາມອົບອຸ່ນ, ມີຮາງອາຫານ ແລະ ຮາງນ້ຳທີ່ຕ່ຳພໍດີ ບໍ່ຄວນປ່ອຍລູກໄກ່ອອກເດີ່ນໄວເກີນໄປ ໂດຍສະເພາະໃນລະດູຝົນ ວິທີເຮັດຄອກກົກ, ການເບິ່ງທ່ານອນຂອງລູກໄກ່ເພື່ອປັບອຸນຫະພູມ ແລະ ກຳນົດການຂະຫຍາຍຄອກ ມີຢູ່ໃນບົດ ກົກລູກໄກ່ໃນອາທິດທຳອິດ

ຫຼາຍຄອບຄົວລ້ຽງທັງໄກ່ ແລະ ເປັດ ເປັດດື່ມນ້ຳໂດຍຈຸ່ມປາກລົງທັງໝົດ ຍ່າງໄປໃສນ້ຳກໍຢອດໄປນັ້ນ ພື້ນຄອກເປັດຈຶ່ງປຽກໄວຫຼາຍ ດີທີ່ສຸດແມ່ນໃຫ້ເປັດຢູ່ຄອກແຍກ ພື້ນລະບາຍນ້ຳດີ ແລະ ວາງບ່ອນດື່ມນ້ຳໃຫ້ຫ່າງຈາກບ່ອນນອນ ເບິ່ງບົດ ຄອກເປັດແຫ້ງ ແລະ ສະອາດ

ການປ້ອງກັນພະຍາດເລີ່ມຈາກນິໄສປະຈຳວັນ

ອີງຕາມ FAO ໃນຝູງໄກ່ຂອງຄອບຄົວ ພະຍາດນິວຄາສເຊິນ (Newcastle disease) ຖືວ່າເປັນສາເຫດຂອງການຕາຍສ່ວນໃຫຍ່ ໃນສະພາບຂອງເຂດຊົນນະບົດ ມີວັກຊີນຊະນິດທົນຄວາມຮ້ອນທີ່ນຳໃຊ້ໄດ້ຜົນມາແລ້ວ ກຳນົດ ແລະ ວິທີສັກວັກຊີນທີ່ເໝາະກັບເຂດຂອງທ່ານ ຄວນຖາມເຈົ້າໜ້າທີ່ສັດຕະວະແພດທ້ອງຖິ່ນ ບົດຄວາມນີ້ບໍ່ສາມາດແທນຄຳແນະນຳຂອງສັດຕະວະແພດໄດ້

ນອກຈາກການສັກວັກຊີນ ວຽກທີ່ຫຼຸດຄວາມສ່ຽງໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດກັບບໍ່ເສຍເງິນ: ແຍກກັກໄກ່ທີ່ຫາກໍຊື້ມາ, ຈຳກັດຄົນແປກໜ້າເຂົ້າເຂດລ້ຽງ, ບໍ່ໃຫ້ໄກ່ບ້ານປົນກັບນົກປ່າ, ລ້າງຮາງເປັນປະຈຳ ແລະ ຝັງໄກ່ທີ່ຕາຍແທນການຖິ້ມໄວ້ໃນສວນ ຄູ່ມືປ້ອງກັນໄຂ້ຫວັດສັດປີກສຳລັບການລ້ຽງຂະໜາດນ້ອຍຂອງ FAO ກໍເນັ້ນນິໄສເຫຼົ່ານີ້ (FAO) ລາຍການວຽກທີ່ຕ້ອງເຮັດທຸກມື້ ມີຢູ່ໃນບົດ ຄວາມປອດໄພທາງຊີວະພາບສຳລັບຟາມລ້ຽງສັດຂະໜາດນ້ອຍ

ໜູທັງກິນອາຫານ, ກັດລູກໄກ່ ແລະ ນຳເຊື້ອພະຍາດ FAO ບັນທຶກວ່າ ສັນຍານທຳອິດທີ່ໜູເຂົ້າມາໂຈມຕີບ່ອນກົກ ມັກແມ່ນລູກໄກ່ງຽບຜິດປົກກະຕິ, ມຸງກັນຢູ່ກ້ອງດອກໄຟກົກ ຫຼື ມີລູກໄກ່ຕາຍທີ່ມີຮອຍຂູດນ້ອຍໆຢູ່ຄໍ ການວາງກັບດັກຕາມຝາສາງອາຫານ ແລະ ອ້ອມເລົ້າ ເປັນວິທີທີ່ບໍ່ໃຊ້ຢາ ຈຶ່ງບໍ່ຕ້ອງຢ້ານໄກ່ກິນຢາເບື່ອ ເບິ່ງ ກັບດັກໜູສຳລັບຄອກສັດ ແລະ ສາງເຂົ້າ

ຫຼັງຈາກຮຸ່ນທຳອິດ

ເມື່ອຂາຍຮຸ່ນທຳອິດໝົດແລ້ວ ໃຫ້ເອົາສາມຕົວເລກທີ່ຈົດໄວ້ (ຄ່າອາຫານ, ຈຳນວນໄກ່ທີ່ເສຍໄປ, ຈຳນວນມື້ລ້ຽງ) ມາທຽບກັບເງິນທີ່ຂາຍໄດ້ ຖ້າເສຍໄກ່ຫຼາຍ ໃຫ້ຊອກສາເຫດຈາກເລົ້າ, ນ້ຳ ແລະ ໜູກ່ອນ ຈຶ່ງຄ່ອຍຄິດເຖິງພັນໄກ່ ຖ້າຄ່າອາຫານສູງຜິດປົກກະຕິ ໃຫ້ກວດເບິ່ງຮາງ ແລະ ວິທີໃສ່ອາຫານຄືນໃໝ່ ນີ້ຄືວິທີທີ່ໄກ່ປ່ອຍສອງສາມສິບໂຕ ຄ່ອຍໆກາຍເປັນລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລົງທຶນເທື່ອດຽວເກີນກຳລັງ

ອຸປະກອນລ້ຽງສັດທີ່ກ່າວເຖິງໃນບົດນີ້ ມີຢູ່ໃນ ໝວດອຸປະກອນລ້ຽງສັດ

ແຫຼ່ງອ້າງອີງ

• Sonaiya, E.B. & Swan, S.E.J. (2004). Small-scale poultry production – technical guide. FAO Animal Production and Health Manual 1. ບົດທີ 4: General Management; ບົດທີ 6: Health.
• FAO. Guide for the prevention and control of avian flu in small scale poultry.
• ຂໍ້ມູນສິນຄ້າ: ໜ້າສິນຄ້າຂອງ MAD AGRI ທີ່ລິ້ງໄວ້ໃນບົດ, ເຂົ້າເບິ່ງວັນທີ 06/11/2026.